8 november 2014

Wat zijn we toch een bofkonten. Zo’n begin van november hebben we lang niet gehad. Normaal gesproken hadden we al lang de geitenwollensokken aan gehad. Maar de weergoden zijn vast en zeker goed van zin. De zon klinkt door in Vlucht 46 vandaag. En natuurlijk zijn alle vaste onderdelen er ook weer; “de jarigen van vandaag”, “het weer in Valkenswaard”, “vandaag in het verleden”, en “Berts Supertrio”. En voor het supertrio krijg je al vast deze cryptische omschrijving: “Het sterkste Engelse schaakstuk”. Weet je de oplossing? Mail naar bert@vlucht46.nl Prijzen zijn er niet te winnen, maar wel de eeuwige roem! Oh ja, en meeluisteren kan hier: http://moendo.nl/vlucht46/live-radio/

Share Button

Supertrio Crowded House

Op 1 november was de hoofdrol in Berts Supertrio weggelegd voor Crowded House.

Crowded House is de band van het Nieuw-Zeelandse multitalent Neil Finn. Hij richtte de band in 1986 op na het uiteenvallen van Split Enz in 1984, de band waar hij samen met zijn broer Tim voorman van was. In 1987 werd een grote hit gescoord met Don’t Dream It’s Over. Andere bekende songs zijn “Into temptation”, “Weather with you”, “Four seasons in one day” en “Better be home soon”.

Andere bandleden waren initieel Nick Seymour (basgitaar), Paul Hester (drums) en later ook Mark Hart (diverse instrumenten). Broer Tim Finn werkte mee aan het album Woodface en werd korte tijd lid van de band.

In de zomer van 1992/1993 nam de band het album Together Alone op. Hiervoor verbleven ze op een afgelegen strand van Nieuw-Zeeland, Karekare, dat ook het toneel werd voor de film The Piano. Tim Finn had ondertussen de band alweer verlaten en werkte aan een solo-album. Zowel op Tims solo-album als op Together Alone verschenen restjes van de nummers die ze in aanloop naar Woodface hadden geschreven.

Het album werd in 1993 uitgebracht. Het jaar daarop ontving Crowded House de prijs voor Beste Internationale Act van Q-magazine, waarbij ze grote acts als U2, Nirvana en Pearl Jam versloegen.

Vóór 1996 brachten ze in totaal vier albums uit en een ‘Best of’ genaamd Recurring Dream. Het album Afterglow is een verzameling rariteiten voor de echte fan.

De band werd door Neil opgeheven in 1996 omdat hij naar eigen zeggen ‘bang was zichzelf te herhalen’ en hij op zoek wilde naar een nieuwe manier van muziek maken. De band gaf een laatste concert op de trappen van het Sydney Opera House. Zeker 120.000 mensen woonden het concert bij.

Na vaak te hebben aangegeven dat de band niet opnieuw leven zou worden ingeblazen, kondigde Neil Finn in januari 2007 toch een reünie van de band aan, met Mark Hart en Nick Seymour en een nieuwe drummer, Matt Sherrod. Sherrod verving oorspronkelijk bandlid Paul Hester, die uit het leven stapte in 2005. Hesters overlijden is een rode draad door het reünie-album “Time on Earth”, en volgens Finn was Pauls dood ook de ‘oorzaak’ van het opnieuw bijeenkomen van de band. Tegenwoordig maakt ook Neils zoon Liam Finn van tijd tot tijd deel uit van de live-band. Medio 2010 kwam het nieuwe album uit van de band, “Intriguer”. De eerste single van dat album is Saturday Sun. (Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Crowded_House)

CROWDED_HOUSE(2)

Share Button

1 november 2014

Wat een heerlijk weer vandaag he? Het is dan ook een zonnige aflevering van Vlucht 46. Met alle vaste onderdelen als “de jarigen van vandaag”, “het weer in Valkenswaard”, “vandaag in het verleden”, en “Berts Supertrio”. En voor het supertrio krijg je al vast deze cryptische omschrijving: Met een hele bups in een hutje op de hei … Weet je de oplossing? Mail naar bert@vlucht46.nl Prijzen zijn er niet te winnen, maar wel de eeuwige roem! Oh ja, en meeluisteren kan hier: http://moendo.nl/vlucht46/live-radio/

Share Button

Supertrio Thé Lau

In het Supertrio van 25 oktober was de hoofdroll weggeglegd voor Thé Lau.

Lau speelde als gitarist in verscheidene bands en was lid van Neerlands Hoop Express. In 1979 richtte hij de band The Scene op, bekend van de hits Blauw en Iedereen is van de wereld. Lau werd de leadzanger.

Lau nam in 2003 afscheid van zijn band en toert sindsdien met toetsenist Jan-Peter Bast langs de Nederlandse theaters. Op 13 oktober 2006 is Lau gestart met zijn theatertournee Tempel der liefde, waarbij hij begeleid wordt door toetsenist Bast en het tangostrijkkwartet Pavadita.

In 2003 werd zijn oeuvre gebundeld in het boek Thé Lau, de teksten. In 2000 debuteerde hij met de verhalenbundel De sterren van de hemel. Zijn debuutroman Hemelrijk kwam in 2004 uit, in 2006 gevolgd door een bundel muziekverhalen, met als titel In de dakgoot. In 2007 verscheen 1000 vissen, een bibliofiele uitgave met verhalen over de Amsterdamse Spaarndammerbuurt, waar Thé Lau sinds 15 jaar woont en werkt.

Het door Lau geschreven bevrijdingslied In vrijheid (2005) wordt ieder jaar veelvuldig ten uitvoer gebracht op Bevrijdingsdag, 5 mei.

In 2007 kwam The Scene weer bij elkaar en ging Lau met drie vroegere bandleden (Jeroen, Emilie en Otto) weer toeren. Ook namen ze een cd op. In 2010 nam Thé Lau samen met Lange Frans het nummer Zing voor me op, waarmee ze de eerste plaats van de Nederlandse Single Top 100 bereikten.

Op 12 augustus 2013 werd bekend gemaakt dat hij aan keelkanker lijdt.[1] Hij liet na de behandeling weten dat zijn chemokuur en bestralingen goed waren verlopen en dat hij goede hoop had voor 2014. In april 2014 liet zijn management echter weten dat Lau uitzaaiingen in zijn linkerlong heeft en hij uitbehandeld is.[2] In juni 2014 gaf hij met zijn band afscheidsconcerten op Pinkpop (7 juni), op 14 juni in de Lotto Arena in Antwerpen en op 17 juni in de Heineken Music Hall[3] in Amsterdam. Op 21 juni gaf hij zijn laatste optreden op Belgische bodem in de AB in Brussel. (Bron: Wikipedia)

TheLau

Voor meer informatie over Thé Lau en The Scene klik je hier.

 

Share Button